Vegna þess að 60 dagar eru bunir af afhræðslunámskeiðinu mínu gagnvart hundum þá verður til bloggfærsla. Það gerðist sá merkilegi atburður að það var fótboltaæfing í seinustu viku. Þið getið ekki ímyndað ykkur hvað ég var spenntur í að fara í smá bolta. Eftir upphitun og að þjálfarinn hafi tilkynnt að það yrði enginn leikur um helgina náði hann í kassettutæki. Júbb það var píptest, eftirlæti allra sem hafa engan áhuga á frjálsum íþróttum. Eftir pítptestið þá var ekki fótbolti, nei nei, þá tóku við sprettir. Ekki venjulegir sprettir heldur Zelkjo sprettir, minnst 60 metra langir. Þannig að það var enginn bolti þessa æfinguna.

Annars hefur stefnan verið tekinn á Spán. Í byrjun apríl í viku, aðeins að kíkja á sólina áður en maður kemur heim. Hitta pú og pa og afkvæmin þeirra í nýja sumarhúsinu okkar ;)

Í skólanum á mánudaginn áttum við að búa til ljóð sem er ekki frásögufærandi nema það af Afganistinn í hópnum gerði lélegasta ljóð í heiminum. Ljóðið átti nefnilega að ríma og tókst honum að halda að England, Pólland, Finnland o.s.frv rímaði. Þannig að allar línurnar hans enduðu á landanafni. Ég skal gefa ykkur dæma af fyrstu línunum hans;

I have been to England

and I wanna go to Polland

Svona hélt þetta áfram línu eftir línu, erindi eftir erindi, og svo klöppuðu allir fyrir honum í lokinn nema ég, ég hló. Hann var gjörsamlega í skýjunum með þetta. Fyrir mig, ljóðaaðdáandann mikla, var þetta miltisbrandur í ljóðaformi.

Á laugardaginn fór ég með famelíunni til Manchester. Það var nefnilega pílukastmót hjá bróður Karenar. Í kofa í garðinum hjá honum sem er eins og dúkkuhús. Það gátu bara verið þrír inni í kofanum í einu, sá sem var að kasta og tveir næstu í röðinni hinir biðu fyrir utan. Flestir karlarnir höfðu farið á City leikinn fyrr um daginn og voru semsagt búnir að vera að drekka allan daginn. Hvað er betra en að spila pílukast þegar maður er vangefið fullur? Ákvað að vera með eftir að þeir höfðu spilað nokkra leiki. Byrjuðum á því að kasta næst miðju uppá hver byrjaði, og viti menn smellti ég ekki pílunni beint í miðjuna. Þaðan rann öll lukka mér úr greipum og var ég alltaf í seinasta sæti.