Skrifadi tetta i gaer. Komst ekki a netid ta tannig ad tetta er gaerdagurinn
Dagurinn í dag er líklega sá eftirminnalegasti hingað til af ferðinni. Í morgun þegar ég vaknaði tók við mér þetta leiðinda rigningar-vindasama veður. Fór í strætó í skólann sem tók klukkutíma vegna mikillar umferðar. Í tíma var met mæting, níu nemendur (innsk. Í gær vorum við tveir, ég og Alrigde). Indverjar, Pólverjar, Ruandanbui, Portúgali, Ghanabúi, Frakkar og Íslendingur. Góð blanda. Toppurinn í skólanum var þegar Ghana búinn sagði að hún væri failing in love. Þegar skólinn var búinn var eitthvað svaka chaos í gangi á göngunum, ég lét það ekki á mig fá og ætlaði bara að fara út. Nei nei, þá mátti það ekki neitt vegna þess að þakið var að fjúka af og bitar að þakinu byrjaðir að hrynja niður. Jább það semsagt komið brjálað veður, vindurinn svakalegur. Fékk svo að fara út og flaug beint út í strætó til þess að fara heim. Þegar ég var alveg að fara að koma að stoppistöðinni minni þá hringdi síminn. Hver var í símanum, jú sjálf Bandaríkin. Vegna þess þurfti ég að einbeita mér einstaklega vel af símtalinu og skrá niður nokkrar mikilvægar upplýsingar á blað. Meðan á þessu stóð steingleymdi Þórhallur Siggeirsson að hann var staddur í strætó. Þannig að þegar símtalið var búið og ég náð að hoppa út, hafði ég ekki hugmynd um hvar ég væri. Greinilega löngu búinn að missa af stoppinu mínu og hafði farið alltof langt. Stóð þarna klóraði mér nokkrum sinnum í hausnum og byrjaði að labba af stað í áttina sem strætóinn kom úr. Ég var semsagt all svakalega týndur. Vegna þess að veðrið var svona klikkað þá gat ég ekki einu sinni haft húfuna á hausnum. Var reyndar svo einstaklega “heppinn” að hafa vindinn í fangið alla leiðina til baka. Strax í byrjun tóku á móti mér fljúgandi tré og girðingar sem höfðu fokið upp. Tala nú ekki um ruslið sem ég fékk í fangið ásamt sandinum sem fauk í andlitið á mér alla leiðina, semsagt týndur á besta tíma. Þegar ég var búinn að labba í svona fimm mínútur tók á móti mér skilti sem stóð á welcome to Leigh. Þannig að ég var engan veginn staddur í réttum bæ. Vegna veðrisins var ekkert fólk úti þannig að ég gat ekki spurt neinn til vegar. Hélt áfram að labba og eftir svona 30mín dauðagöngu ákvað ég að fara inní blómabúð og spyrja til vegar. Þá var kominn í einhvern annan bæ sem hét Hindley Green. Þar voru nokkur strætóskýli sem höfðu misst nokkrar hliðar ásamt því að þakpartar voru að fjúka af sumstaðar. Allar varnir á bílum voru pípandi af gleði. Hélt áfram göngunni með sand í augunum. Varð af og til að leita skjóls til þess að losa sandinn úr augunum svo ég gæti séð hvert ég var að fara. Loksins,loksins eftir góðar rúman klukkutíma göngu í mótvindi fann ég svo loksins slökkviliðsstöðina í Hindley og þaðan þekkti ég leiðina. Átti svo loksins að fara á æfingu áðan. Var búinn að bíða alla vikuna eftir að komast á fótbolta æfingu, en vegna þess að veðrið er svona gott var henni að sjálfsögðu aflýst. Prison Break er að byrja hér og hafa verið þvílíkar auglýsingar af því. Beið þess vegna spenntur eftir því. Þá eru þeir bara að byrja á annarri seríu svo að það voru vonbrigði gærdagsins, meiri segja langt á eftir Íslandi. Hef verið að reyna að koma tölvunni minni á netið hérna án árangurs. Johnny ætlaði að hjálpa mér af því ég sagði að ég þyrfti að fá lykil til þess að komast á netið hérna. Sá strax að hann hafði ekki hugmynd um hvað ég var að meina og kunni greinilega ekkert á þetta. Gróf hann upp einhvern lykil úr skrifblokk sem var í skúffunni inní hjá mér en hann var vitlausari en Jade úr BigBrother. Þannig að það náði ekki lengra.
19. janúar 2007 klukkan 20:54
Þórhallur Siggeirsson 2 athugasemdir
Ég Þórhallur Siggeirsson hef eignast nýjan vin. Þetta er að sjálfsögðu hinn 37 ára pólski hermaður, Marek. Marek er nefnilega í nýja bekknum mínum. Hann er með langt sítt svart hár í tagli. Við sátum saman í matarhléinu á kaffistofunni og er hann mjög hress og skemmtilegur. Hann var samt alveg með á hreinu að Bonnie Tyler væri frá Íslandi sama hversu oft ég sagði honum að það væri rangt. Já það voru fjórir í bekknum í dag með mér meðtöldum en fjöldinn er samt misjafn skilst mér eftir dögum. Ásamt mér og Marek, var kona (ca. 40 ára) frá Congo. Síðan heitir minnir mig hin Olivia og er 16, hún er samt stærri en ég á alla vegu. Svört og með attitude, get séð hana fyrir mér í þættinum hjá Jerry Springer. Líst samt mjög vel á þetta og kem ég vonandi til með að læra heilmikið á þessum tíma. Fyrir utan að hafa eignast nýjan vin þá er ég orðinn þvílíkur te-maður. Drekk meira te orðið en alla aðra drykki. Ekki það að mér finnist þetta einhver æðislegur drykkur þá er ég bara spurður á svona fimm mínútna fresti hvort ég vilji ekki te. Þegar ég vakna á morgnanna fyrir skólann kemur Karen inn í herbergið til mín með te. Þegar ég kem svo niður í morgunmatinn er mér boðið te. Finnst ykkur skrítið að ég sé farinn að drekka te.
Ég verð nú að óska honum Martin “Wolfie” Smith til hamingju með sigurinn í pílukastinu. Þvílíkur úrslitaleikur, einn sá besti í fleiri fleiri ár segja spekingarnir. Úflurinn eins og Martin kallar sig komst í 6-0, og allt var að ganga upp hjá kallinum. Kemur ekki hlé og mótherjinn fær sér nokkra sopa af sótsvörtum Guinnes og reykjir tvær rettur. Hleypir þessi orkusprengja hans þvílíkri spennu í leikinn og fyrr en varir er staðan orðin 6-6. Úrslitalota og áhorfendur að missa sig. Úlfurinn tekst þá að sýna styrk sinn og sigra í þessum frábæra úrlitaleik.
Þó svo að pílukastið er búið þarf fjölskyldan ekki að örvænta því heimsmeistarakeppnin í snooker var að byrja og skilst mér á þeim að það sé hobbie númer 2 hjá þeim. Ég er reyndar strax kominn með leið á því. Þetta er núll áhorfendavænt sjónvarpsefni, þó svo að það virðist ekki stoppa aðra fjölskyldumeðlimi í að horfa á þetta. Annars veit fólkið hérna ekkert um Ísland. Þá er ég að tala um ekki neitt. Hafa ekki hugmynd hvar þar er. Halda að fólk búi í snjóhúsum og svo framvegis. Fjölskyldan sem ég er hjá spurði mig áðan hvort að það væru matsölustaðir á Íslandi. Uhh eruð þið með McDonalds og KFC og svona staði ? Þurfið þið að panta matinn eða er hægt að borða hann á staðnum ? Eftir allar þessar heimsku spurningar eða allavega finnst mér þær heimskar hef ég verið að velta því fyrir mér að fara bara að bulla í þessu liði. Það gæti orðið skemmtilegt. Sé að mamma og pabbi hafa ekki verið nógu aðþjóða-hugsandi þegar þau skírðu mig. Getiði ímundað ykkur hvernig það er að skrá sig í skóla í Wigan og heita Þórhallur Siggeirsson. Þurfa að segja svona 20 manns að ég heiti Thorhallur. Vá hvað ég hef fengið að heyra margar útgáfur af nafninu mínu. Sérstaklega þegar það er einhver kjánalegur hreimur í gangi hérna. Bera fram til dæmis allright sem olríd, segja vyan í stað fyrir ryan. Samt er Marek alveg með þetta á hreinu sagði bara við alla í bekknum að kalla mig bara Totti (just like the italian player). Þannig að í skólanum er ég kallaður Totti. phfff....kjánar Annars kláraði Karen að strauja restina af nærbuxunum mínum í gær. Hún straujar allt sem er óhreint. Við erum að tala um fyrir utan nærbuxurnar, alla boli og buxur. Ég er eiginlega orðinn svolítið hræddur við að setja föt í óhreinukörfuna. Ef ég set til að mynda einn bol í körfuna, er hún ekki lengi að spotta hann og setja hann í þvottavélina og strauja hann síðan. Held að hún viti ekki að ég er með yfir 30 kg af fötum. Þess vegna set ég óhreinadótið mitt í tösku svo hún sjái ekki, af því ég er að safna í smá bunka áður en þetta fer í óhreinatauið.
Kv. frá Hindley, Thorhallur
17. janúar 2007 klukkan 19:54
Þórhallur Siggeirsson 5 athugasemdir
Var ad koma ur skolanum. For i prof i morgun sem get bara vel. Byrja a morgun og verd milli 9:30-12:30 manud-fostud. Sem er agaett. Tek rutuna i skolann, tad tekur svona 20 minutur ad komast i skolann fer samt allt eftir umferd.
Fjolskyldan er ad fara ad fa ser bulldog. Hann kemur a fostudaginn, jebb mjog spenntur.....not. Aetla ad fara ut ad hlaupa og taka svo sma sund eftir tad. k.T
15. janúar 2007 klukkan 20:43
Þórhallur Siggeirsson 2 athugasemdir
For adan a bolton - man.city a rebook stadium, tessi lika fini vollur. Skemmst fra tvi ad segja ad tetta var eini 0-0 leikurinn i enska i dag. Tad var eitt faeri i ollum leiknum, og tad fekk Joey Barton en hann skaut i hlidarnetid. Eftir ad hann kludradi faerinu sungu studningsmenn bolton, barton for england, sem var fyndid. midinn a leikinn.... rebook stadium, med omurlegu grasi
Annars er litid ad gera her tessa stundina, ryan for ad hitta alvoru pabba sinn einhvers stadar svo madur er bara ad tjilla her med hjonunum. Sa i gaer tennan lika fyndnasta tatt i heimi um tourette folk sem var ad ferdast saman, va hvad tetta var fyndinn tattur.
I gaer var Karen ad strauja frammi a gangi. Svo allti einu kemur hun inn i herbergid mitt og naer i naerbuxurnar minir. Eg vissi ekki hvad var i gangi og akvad ad fara fram til ad tjekka a tessu. Nei nei ta var hun bara ad strauja naerbuxurnar minar, svo ad Thorhallur Siggeirsson gengur i nystraujudum naerbuxum tessa dagana. Hun er eiginlega heimavinnandi Karen svo ad hun er alltaf ad tvo eda gera mat handa mer. Hun er bara farinn ad fara inn i herbergi og taka fot sem eg hef ekki einu sinni sett i ohreinakorfuna og trifur tau, to svo ad tau seu hrein. Hun fer alltaf i vinnuna i svona endurskinsmerkis vesti, en hun segist vinna vid skolann. Eg held ad hun vinni vid ad hleypa krokkunum yfir gotu sem svona stort stopp skilti, hehe.
Tetta net er alltaf ad detta inn og ut svo ad eg er buinn ad gefast upp ad setja myndir her inn. Nadi to ad setja nokkrar adur en eg missti tolinmaedina. Sa ad sigga var buinn ad setja inn nokkrar myndir fra London. Veit ad taer eru ekki jafn godar og minar en tad verdur ad hafa tad. Her koma nokkrar: Io e mia sorella skilti ;) Benni og felagar London eye eg a hvolfi, tarf ekki ad vera verra. enda tetta svo med mynd af siggu. Sa i vidskiptabladinu i morgun ad hun hafi eytt jafn mikid i London og Alcan hefur eytt i beinni og obeinni daleydslu a hafnfirdingum seinustu sex manudina.
kv.fra Hindley, Thorhallur
14. janúar 2007 klukkan 04:01
Þórhallur Siggeirsson 2 athugasemdir
Kemst sjaldan á netið svo að tímasetningin á þessum skrifum er mismunandi
Skrifað um 4-leytið í gær..............................................
Smá blogg af því sem ég hef verið að bardúsa þessa fyrstu daga hér. Var nefnilega að koma úr göngutúr sem var skipulagður af mér um hverfið. Skemmtilega leiðinlegt hvað öll húsin eru alveg eins hérna, brún-rauðar múrsteins byggingar. Hefði getað sett göngubretti á milli tveggja húsa og séð jafn mikið. Var að reyna að finna internet-kaffi eða e-ð álíka en fann ekkert. Fór í sund í gær um hádegið, þar sem sundlaugin er nú hérna rétt hjá. Þetta er svona 25m innanhús laug og svo er lítil barnalaug. Var nú eiginlega bara vonast eftir heitum pottum þarna en fann þá því miður ekki þarna, svo ég neyddist eiginlega til þess að synda smá.
Hins vegar höfum við félagarnir hér á heimilinu (Toeti, Ryan og Johnny) verið nokkuð duglegir að glápa á kassann. Ekki af ástæðulausu en það er nefnilega vegna þess að heimsmeistarakeppnin í pílukasti er í gangi. Pílukast er gríðarlega vinsælt á þessu heimili. Johnny er nefnilega í pílukastliði pubbsins hér í hverfinu og ekki nóg með það þá er hann líka fyrirliði liðsins. Hann stefnir á það að taka mig með einhvern föstudaginn svo að ég sýnt hvað í mér býr í pílukasti. Er einmitt með spjald og pílur í herberginu og ákvað að byrja að æfa mig aðeins. Hef hins vegar ákveðið að hætta því eftir öll götin sem eru komin í gólfið eftir mig. Mér finnst samt byrjunin best af pílukastleikjunum í sjónvarpinu þar sem pílukastararnir eru með innkomu fyrir leiki eins og boxarar. Kemur svona reykur og þeir labba inn eins og einhverjar hetjur við þvílíka tónlist og allir trillast í salnum. Svo er sagt í staðinn fyrir Let´s get ready to rumble þá segja þeir og allir í salnum taka undir, Let´s play darts.
Fór í sturtu í hádeginu þar sem mér finnst svolítið kalt hérna hjá þeim skötuhjúum. Þessi sturta er náttúrulega bara drasl, það kemur smá buna úr þessu og ég var með stillt á mesta kraftinn. Hefði hlýnað meira með því að pissa í buxurnar. Þannig að það verður held ég bara farið í sundlaugina ef maður þarf að sturta sig. En með þennan kulda sem ég er ekki að fíla, þá held ég að þau slökkvi á öllum ofnum á morgnanna. Í herberginu mínu er svo svona loftræstingargat, nema það er búið að teipa blað yfir gatið, en því miður er það bara ekki held ég að halda kuldanum í skefjum. Sef semsagt í bol, stuttbuxum og í ullarsokkum, gaman af því. Spurning hvort ég fari ekki bara að ræna útileigugashitaranum sem þau eru með í stofunni og setji hann í herbergið mitt ?
Skrifað í gærkveldi............................................................................................
Fór á æfingu áðan með Leigh RMI. Byrjaði með lyftingum skildist mér en það voru samt eiginlega engar lyftingar. Þjálfarinn var brjálaður í skallatennis yfir bekk í lyftingarsalnum meðan hinir voru að leika sér að boxa gínu sem var í salnum í drasl. Heilsaði flestum þarna og þeir kynntu sig með nafni, en þessi 20og eitthvað nöfn fóru strax í súpu í mínum heila. Eftir lyftingarnar var svo fótbolti. Fótbolti á helvítis gervigrasinu í Laugardalnum, og ég sem hélt að ég myndi fá að æfa á grasi. En þessir gaurar voru alveg góðir þannig að þetta var mjög gaman. Reyndar var helmingurinn af æfingunni göngubolti þar sem þeir eru að fara að breyta um leikkerfi eftir að hafa greinilega tapað um seinustu helgi. Í lokinn var svo fótbolti þannig að þetta var fínt. Það er æfing hjá þeim næst eftir viku en mér skilst að þeir æfi 2svar í viku. John er að reyna að redda mér öðru liði til að spila með svo að ég fái að æfa oftar í viku, sem er náttúrulega bara snilld.
Ætla að fara að setja inn einhverjar myndir af þeim sem ég hef tekið á netið bráðlega. Vonandi næ ég að setja ferðatölvuna mína á netið hérna fyrst. Setti samt þrjár myndir í gær, þær eru semsagt af húsinu og herberginu mínu.
Páfagaukurinn Frankie er samt alltaf í stuði sem mér finnst stundum skemmtilegt og stundum óþolandi. Hann er símalandi, mér finnst samt fyndnast þegar hundurinn geltir þá segir Frankie honum að þegja. Orðaforðinn hans er svipað mikill og minn. Segir samt oftast cheeky bird, shutup Ryan, ropar/hnerrar/hóstar og segir afsakið, ho-ho-ho (lærði þetta núna um jólin) og hello. Ég er samt að reyna að kenna honum að segja Toti og farðu í rassgat. Held að það yrði mjög fyndið af hann mundi allt í einu byrja að segja, farðu í rassgat.
Talandi um rassgöt, þá verð ég að lýsa hrifningu mínu á kvenfólkinu hérna í Hindley sem ég hef séð. Var nú að vonast til þess að þetta með að breskt kvenfólk væri ljótt væri bara einhver gömul klisja. Ég get nú staðfest að svo er ekki og bætt um betur og fyndist þessi fullyrðing eiga heima á málshætti.
Miðað við hvernig málhættirnir eru orðnir í páskaeggjunum á klakanum. Spurning hvort ég sendi ekki góu og nóa svo þau nái nú að prenta þetta á litla gula miða fyrir páskana. Vá hvað þetta er komið útí mikið bull hérna hjá mér.
Skrifad i dag.........................
For skolann i dag ad skra mig. Tek svo prodid a manudaginn og byrja svo strax eftir tad. Vil svo oska mommu minni svo til hamingju med lifid, if you know what I mean.
Alltbú, Toeti
12. janúar 2007 klukkan 16:47
Þórhallur Siggeirsson 7 athugasemdir
Blogg frá Wigan er farið að standa undir nafni þar sem ég er nú loksins kominn til Wigan. Flaug í gær frá London til Manchester. Ég get alveg kvittað undir það að betri flug hafa verið farinn á þessum hnetti. Seinasta korterið á leiðinni var boðið uppá ókeypis hnykkingar og fiðring in maga frá British Airways. Gildir einu, John félagi var mættur uppá flugvöll tilbúinn að fara með mig til Hazelmare Gardens. Byrjuðum á því að fara að skoða Old Trafford, þetta er líka þessi ágæta bygging.
Þegar við komum svo í Hazelmare tók fjölskyldan á móti mér, Johnny og Karen og sonurinn Ryan sem er 18 ára. John og Karen eru víst systkini sem skemmir ekki fyrir. Þetta er dýrafjölskylda mikil og skyldi nú bara ekkert í þeim þegar ég sagði þeim að í Daltúni 5 væru enginn dýr. Hér kemur talning á þeim dýrum sem ég nú þegar búinn að taka eftir:
1. Við erum að tala um til að byrja með fiskabúr, staðsett inní stofu.
2. Síðan er það risapáfagaukur sem hefur þá yndislegu hæfileika að getað talað. Borðar allann andskotann skilst mér. Er tilbúinn að dansa fyrir mat ef maður krefst þess. Naskur á að herma eftir símanum og dyrabjöllunni, en í mínum augum er það bara ókostur.
3. Hundur, já uppáhalds dýrið mitt í geiminum. Ekki nóg með það þá eru þau að fara að fá sér annan. Djö..er ég spenntur. Sem betur fer býr hann úti í sér kofa.
5. Fiskar. Hver er með fiskaræktun heima hjá sér. Alveg hárrétt, Hazelmare 9, eru að rækta fiska úti í garði í risastóru keri. Vá, hvað það er hressandi áhugamál.
Úr dýrunum yfir í matinn. Fékk í gær í fyrsta kvöldmatinn hjá þeim. Hér ræður maður ekki hvað mikið maður borðar. Þar sem hér er maturinn skammtaður gott betur. Kom niður á efri hæðinni í gær í mat og blasti ekki við mér þessi yfirtroðfullur diskur af mat, eða eins og ég vill kalla þetta, matarfat. Mér leið eins og Vilhjálmur frændi og Siggeir afa hafi skammtað í sameiningu á diskinn. Hvað var á disknum ? Jú það var smá kjöt undir, þvílíku magni af soðnu káli. Mount Everest fjall af soðnum gulrótum, góður skammtur af karteflumús og e-ð annað soðið sem ég vissi nú ekki einu sinni hvað var og líka einhvað annað sem ég vissi ekki heldur hvað var. Ef að þessir matarskammtar halda áfram út dvölina þá búast við Gauja litla heim í sumar. Pfff ekki nóg með það þá drekka þau ekki neitt með þessu, hvað er það. Afi þarf reyndar ekki að drekka með matnum svo að maður reynir bara að feta í fótspor hans. Fékk svo loksins vatnsglas þegar ég var búinn með matinn (klapp,klapp,klapp). Var vaktur i morgun og a moti tok mer skammtadar 4 braudsneidar med einum litra af smjori a, sem skemmdi nu ekki fyrir. Med morgunmatnum fekk eg te.
Fékk leiðsögn um húsið þegar ég kom í gær. Gisti á efri hæðinni í þessu líka fína herbergi beint við hliðiná hjónunum. Uppi er sem sagt herbergin hjá Johnny og Karen og hjá Ryan, mitt og svo klósettið. Ef maður ætlar í sturtu byrjar maður vísta að fara einhvert annað til að kveikja á gasinu eða e-n andskotanum. Niðri er svo stofan og eldhúsið. Í eldhúsinu er risastór vél til þess að sjóða grænmeti, sem er greinilega alltaf með matnum. Afhverju að sjóða grænmetið ? Í ískápnum var heil hilla full af bökuðum baunum, sem ég ætla að reyna að borða sem minnst af. Fullt af rauðum dr.Pepper sem ég á eftir að smakka + plús e-ð annað sem ég náði ekki að punkta bakvið eyrað. Á Englandi á maður greinilega að drekka bæði te og/eða kaffi því hún býður mér það á klukkutíma fresti. Svo eru gólfin hérna ekki þau bestu því það marrar og brakar vangefið í þessu. Ég er með sjónvarp, dvd og græjur hérna í herberginu sem er fínt. Svo er sólstofa með útileigu gashitara sem mér fannst fyndið. Þannig að þetta hús er bara það fínasta.
Hitti John á fimmtudaginn til að kíkja á æfingu og svo á föstudaginn fer ég í próf í skólanum til að athuga enskukunnáttuna svo ég viti hvaða ensku kúrsa ég á að fara í.
Later, Toeti (eins og þau kalla mig)
P.S hvernig getur verið erfitt að segja Þórhallur Siggeirsson, ég meina Common.
09. janúar 2007 klukkan 23:16
Þórhallur Siggeirsson 4 athugasemdir
Jaeja, kominn til London og buinn ad gista her fyrstu dagana a st.giles hoteli i London med Siggu. Ferdin hefdi getad byrjad betur tar sem taskan sem eg tok med mer var i fyrsta lagi og stor og i seinna lagi alltof tung. Serstakar takkir fyrir tad faer mi mamá. Eg er semsagt med svo mikid af fotum ad eg tarf liklega aldrei af lata trifa af mer ut ferdina. Tek daemi um nokkra hluti sem eg er med sem adurnefndur einstaklingur taldi brad Naudsynlega, 2 por af spariskom, 4 skyrtur og 6 peysur (+ inniskona hans pabba sem eg tok eftir adan ad hun hafi sett i toskuna). Annar godur kostur vid ad vera med vangefid mikid af fotum og of tunga tosku er ad eg get ekki keypt neinn beskotann herna. Hins vegar var flugid gott, 2 timar og tuttugu minutur af glapi a hnakkadrambid a Unni Birnu med umhverfishljodum tar sem helv. ipodinn turfti ad frjosa strax vid flugtak og kveikti ekki a ser fyrr en daginn eftir. Eg get allavega stadfest tad ad hun er ekki med flosu eg tok eftir tvi. Nei nei, tetta er buid ad vera fint ad mestu leyti.
Hef elt systur mina upp og nidur oxford street svona niu sinnum a tessum tveimur dogum. Eins og flestir vita ta hef eg einstaklega gaman af tvi ad labba bud i bud ad skoda fot, tala nu ekki um tegar 97% af budunum sem 'eg hef farid i eru kvennmans. Hins vegar vil 'eg takka einni af minum uppahalds budum tessa dagana Topshop fyrir ad vera med kaffihus i budinni sinni. Vid erum ad tala um 3 haeda kvennmans Topshop og hofum vid eitt meiri tima tarna inni en tad tok ad tvofallda reykjanesbrautina + tad ad eg hef orugglega smakkad allt a matsedlinum a kaffihusinu.
Forum i eye of london adan og heimsaekja Benna st'ora of tad var nokkud toff. Toppurinn af London ferdini helt eg samt ad hafi verid skritna folkid sem eg og sigga erum buin ad hitta herna. Til ad mynda var einn gaur sem var ad keppast vid ad reyna ad fella alla a oxford, hann gaf gomlu folki ekki einu sinni frid, fellti bara allt og alla i svaka studi. Einhver annar langadi rosalega mikid ad spjalla vid mig um truna sina eda eitthvern bjeskotann, var alltaf ad bidja mig um ad taka i hondina a ser, en tvi midur hafdi eg bara ekkii ahuga.
Nadi reyndar ad kaupa nokkra hluti, sem 'eg tarf reyndar ad setja i handfarangurinn tar sem ekki er plass i toskunni minni. Vorum af koma af fridays ad eta. Flug a morgun til manchester ad hitta vini mina John og Karen. Blogga aftur tegar eg er kominn til Wigan.
08. janúar 2007 klukkan 02:36
Þórhallur Siggeirsson 4 athugasemdir
Ekki leiðinlegt viðurnefni það !! þetta er nefnilega nickið á liðinu sem ég er að fara að æfa með. Fékk góðan upplýsingarpakka í dag um ferðina, og þetta lýtur bara vel út. Fæ að æfa með stórliðinu Leigh RMI sem leikur í Utandeildinni. Liðið er reyndar í einhverju ströggli í deildinni en það hlýtur að lagast. Heimavöllurinn Hilton Park tekur allavega hátt í 9000 manns.
Síðan verð í Wigan and Leigh College sem er í Wigan. Þannig að þetta er allt að vera klárt. Ætli að maður þurfi ekki bara að fara að pakka svona hvað af hverju.
03. janúar 2007 klukkan 08:07
Þórhallur Siggeirsson 2 athugasemdir
Þar sem árið 2006 er búið, tímabilið hjá Joe Cole er búið, kúl að vera með bloggsíðu er búið, menntaskólinn er búinn, Saddam Hussein er búinn, gamlárshlaup ÍR búið, Guðmundur í Byrginu og Mike Tyson eru búnir, græn tómatsósa er búin og að 13 sería af Survivor er búin.
Þá hefur Þórhallur risið úr sæti og ákveðið að stofna bloggsíðu. Reyndar var það nú eiginlega ákveðið fyrir mig eða með öðrum orðum neyddur en það er kannski ekki aðal málið. Málið er að ég er að fara til Englands 5.janúar í einhvern tíma. Planið er að vera í London í þrjá daga con mia sorella. Fljúga svo til Manchester með eina ferðatösku eins og lög gera ráð fyrir og fara þaðan til Wigan þar sem ég kem til með að búa næstu mánuðina.
Einmitt í þessu húsi hér á myndinni fyrir neðan. Gott hús...
Er semsagt að fara í enskuskóla þarna úti sem ég veit ekki einu sinni hvað heitir, spila fótbolta með liði sem ég veit ekki einu sinni hvað heitir. Sem er kannski sjarminn við þessa ferð, að ég veit mjög lítið um hana.
k.Þórhallur
02. janúar 2007 klukkan 07:22
Þórhallur Siggeirsson Engin athugasemd